مراسم ِ افطار

.. خب، اذان هم که گفتن. خب به رسم امام علی (ع) روزه رو باز می کنیم .. بله، در روایات آمده که آن بزرگوار تنها با یک عدد خرما روزه شون رو باز می کردند .. ما هم به پیروی از آن بزرگوار با یک عدد خرما روزه مون رو باز می کنیم .. خب، رسم امام علی (ع) که اجرا شد، اون دیس ِ مرغ رو بده اینطرف خیلی گشنمه ..

صلح جهانی

تلویزیون روشن بود و اخبار شبانگاهی پخش می کرد :

-"...در همین راستا، سازمان ملل متحد، بیست و یکم سپتامبر را به نام روز صلح جهانی نامگذاری کرده است ..."

دخترک، اولین و آخرین لقمه ی شام اش را در دهان گذاشت..

"..خوش به حالشون، کاش ما هم از این روزها داشتیم .."

and we keep drivin' into the night ...

پس از شش ساعت قطعی برق .. یه مشت خبر.. آهنگ میخواند “and we keep driving into the night ..” .. خبر سقوط هواپیمای قرقیزی .. کشته شدن چند هموطن .. آتش سوزی پارک ملی گلستان .. نام ِ "محسن رسول اف" در میان کشته شدگان سقوط هواپیما .. آهنگ همچنان می خواند “and we keep driving into the night” .. مرگ 30 افغان در حادثه ی رانندگی .. 30 نفر.. کم نیست .. یک نفر هم زیاد است .. در جستجوی یک خبر خوش.. هیچ .. شیوع وبا .. ناکامی المپیک... مرگ .. مرگ .. مرگ.. چگالی مرگ نسبت به جمعیت در ایران باید خیلی زیاد باشد .. ضرب و شتم پلیس دختران جوان را .. آهنگ می خواند “and we keep driving into the night …” لیست اسامی کشته شدگان سانحه ی هوایی .. چه حالی دارند خانواده هاشان موقع خواندن این لیست ... آهنگ همچنان می خواند ..

{+ سانحه هوایی قرقیزستان}   {+ محسن رسول اف - ناگهانی رفت}

اوج پستی

بر فراز می نشینم و حکم می دهم . از حکم من عادلانه تر کجا ؟ محاکمه ات می کنم. با تمام خشمم. و تو چونان کرم می لولی به دور خودت. یک کلمه کافیست تا تو را از وسط به دو نیم کنم. ضعفت را ببین و بمیر. قدرتم را ببین و بمیر. تا من هستم تو نیستی.قربانی!... سر فرود آور بر من.بر پایم بیفت.نیاز کن. نیاز تو تک تک سلول های مرا در می نوردد. پی علت نگرد. قدرت من،تو رام قدرت منی!...من هستم تا تو نباشی. خنجر را،دشنه را بر میز میکوبم به نشانه ی سکوت. بر فرق سرت می کوبم به نشانه ی سکوت. و تو ساکت می شوی. در دستان منی. حرفی نزن. ترس تو از دورها پیداست،از فرسنگ ها دور تر.بمیر!من همزاد تو ام برای کشتن تو. چقدر شبیه منی. حالم به هم می خورد از قیافه ی پستت. کَت بسته پایینتر از من ایستاده ای. پس فنا شو.دستان تو کوچکتر از سکوت من است. و من با سکوتم تو را انکار می کنم و تو نخواهی فهمید. برای اینکار ساخته نشده ای. تو یک کرم،مانند همه ی این کرمهای پستی. بخور.شراب لعنتی ات را سر بکش.... آنقدر بخور تا بمیری. هنوز چند ثانیه مانده تا آتش بگیری. نیست خواهی شد. در همین لحظه هزار بار مرده ای. مردنت را با سکوتم جشن می گیرم. مرگ تو سکوت من است و سکوت من مرگ تو. و تو نخواهی فهمید. هرگز نخواهی فهمید....

برق

- "الو؟ اداره ی برق؟ ببخشید آقا برقمون ۳-۴ ساعتیه رفته ! بابا اگه مشکلی داره درستش کنین دیگه! ما هم کار و زندگی داریم !"

- "نه اینا برنامه ریزی شده س. طبق زمان بندیه."

- "آها کاملا ً قانع شدم. آقا واقعا ً دستتون درد نکنه که به فکر مردمین. منو بگو که چقدر اشتباه میکردم.  "

دیوانه وار

دیوانه وار

گرد ِ شهر می گردم

مگر جایی را بیابم

که تو نباشی

تو هستی و

مُعجزه را پیش از یَد ِ بیضا میاوری

با چشمهای تو

نیازی نیست به بُردن اندوه

نیازی نیست به تامل

اینجا،

فقط چشمهای توست

از زبان یک چشم بادامی

نمی دانم مشکل از چشمهای ِ شماست، یا از چهره ی ِ ماها : نمی دانم که چرا نمی بینی. چرا درک نمی کنی. هر جا که می روی، وقتی بحث ما چشم بادامی ها پیش می آید، می گویی که همه شان یک جورند، همه هم قیافه اند. هم نژاد های ِ خودت را که نگاه می کنی، چهره شان را تشخیص می دهی، نسبت به هر چهره احساس ِ خاصی به تو دست می دهد؛ دوست داشتنی، نفرت انگیز، بی خیال، خوشحال،ناراحت، هرچه... اما به ما که می رسی – به هر کدام از ما – تنها و تنها یک نوع احساس پیدا می کنی :غریبگی. آخر به تو چه بگویم آدم ِ حسابی. فکر می کنی که فقط میان ِ شما هندو-اروپایی ها زیبا هست، زشت هست، شاد هست.. نمی فهمی که آخر ما هم اینجا چهره ی ِ زیبا داریم، دوست داشتنی داریم، حال-به-هم-زن داریم، چهره ی ِ شهری داریم، دهاتی داریم، چهره ی افسانه ای داریم، چهره ی ملعون ِ شیطانی داریم... نمی فهمی، نمی خواهی بفهمی همه ی ِ ما چشم بادامی ها یک جور نیستیم. نمی خواهی این عادت ِ پَست را کنار بگذاری که چشم بادامی، یک نوع چهره است. نمی فهمی و نمی خواهی بفهمی که چهره های ما چشم بادامی ها نیز با هم فرق می کند..